Ağlıyorum için için..
Kimseye ne soyleme zorunlulugum var ne de paylaşmak…
Güneş doğuyor sabahları yaşam başlıyor herseferinde
Etrafa bakıyorum herkes koşuyor
Çoçuk kalmalıyım ben
Kimseye ne soyleme zorunlulugum var ne de paylaşmak..
Sorumluluk baskısı her gecen zaman üzerinde..
Yagmur bekliyorum gözlerimdeki damla farkedilmesin…
Sevmiyorum çoğu şeyi inan
Kimseye ne soyleme zorunlulugum var ne de paylaşmak…
Başka bir dünyam var benimle gizli
Küçüğüm orada sorumsuz , gülüyorum orada tasasız
Ben bu gördügün ben değilim şu anda oldugumu sandığın…
Kimseye ne soyleme zorunlulugum var ne de paylaşmak…
Bak düşün yokum şimdi artık. Olmam gereken zamanda değilim Olmam gereken kişi..
Ne gerek vardı koşuşturmaya ne gerek vardı başka dünyalara..
Ne gerek var olmadığın kişiyi oynamaya…
Bunları soylesem ne fark edecekti ne degişecekti ki?
Bu yuzden işte…paylaşmadım , soylemedim kimseye..
Ve hala....